Anne babayla uyumak!

0

İlk altı ay çocuğunuzun sizin odanızda yatması, emzirme ya da biberonla beslenme ihtiyacı nedeniyle doğaldır. Ancak en geç 6 aylıkken odasını ayırmak, onun tek başına uyumaya alışması açısından doğru bir zamanlama olacaktır. Ninos Çocuk Gelişim Merkezi’nden Uzman Psikolog Aslı BENK yazdı.

Okul öncesi dönemde çocuğunuzun sizinle yatmak istemesinin birçok nedeni olabilir. Bu nedenlerin başında, yaşına bağlı olarak gelişen doğal korkuları ve onu korkutan rüyalar gelir. Kendini daha rahat hissetmek ya da korkmamak için yanınızda yatmayı tercih edebilir. Ayrıca 3-6 yaş arası kız çocuğun babaya, erkek çocuğun ise anneye tutku ile bağlı olduğu bir dönemdir. Anne ve babanın birbirine yakın olmasını kıskanıp, aralarında yatmak isteyebilir. Anne baba anlaşmazlığının yoğun olarak yaşandığı evlerde ise çocuklar ebeveynlerinin evi, dolayısıyla kendilerini terk edecekleri endişesi ile onlarla birlikte yatmak isteyebilirler. Boşanma ya da ebeveynlerden birinin kaybı da, çocukların anne ya da babalarıyla yatma konusunda ısrarcı davranmalarına neden olan faktörlerdendir.Bu dönemlerde çocuğunuzu yanınıza almak bazen iyi bir çözüm gibi görünür. Hatta zaman zaman onunla yatmak sizi de mutlu ettiğinden, bir şey demez ve bu durumun keyfini çıkartırsınız. Özellikle yoğun çalışan anne-babalar, hissettikleri özlem ve çalışıyor olmanın verdiği vicdan azabı ile çocuklarının yanlarında yatmalarına göz yumar.

Belki çocuğunuz tek başına yatmaya hazırdır ancak siz bunu farketmeyecek kadar, onunla uyumanın mutluluğuna dalmış olabilirsiniz. (ayrıca spot) Peki neden bu mutluluğu yaşamak yerine çocukların kendi odalarında ve kendi yataklarında yatmaları gerekmektedir?

1. Çocuğun kişilik gelişimi: Çocuğun bireyselleşmesi ve özgüven gelişimi için anne ve babadan ayrı yatmak en önemli unsurlardan biridir. (ayrıca spot) Anne ve babasıyla yatan çocuk, bağımlı bir birey haline gelebilir ve zamanla ayrı yatmayı, anne-babasının kendisini sevmemesi olarak algılayabilir. Anne-baba ile yatılan her gün, onun özgüvenini olumsuz etkiler ve yatağını ayırmak her geçen gün daha zor hale gelir. Çocuğun kendi yatağında ve kendi odasında uyuması, bireysel gelişimleri için önemli bir adımdır ve buna mutlaka izin verilmelidir.

2. Anne-baba arasındaki ilişkinin sağlığı: Çocuğun anne-baba ile birlikte ya da aynı odada yatması, hem çocuğun hem de anne babanın uyku saatlerinin bu durumdan etkilenmesi, bazen ebeveynlerden birinin ayrı odada yatmak durumunda kalması, eşlerin özel yaşamlarını da olumsuz yönde etkileyecektir. Anne-baba arasında ilişkinin yeterli olmaması çocuğa da olumsuz şekilde yansıyabilir.

3.Yorgunluk: Anne-babanın yatağında çocuk olarak ya da çocukların yatağında ebeveyn olarak yatmak yorgunluk vericidir. Bu durum tüm aile bireyleri için uyku bölünmesi ve uyku saatlerinin azalması demektir. Birlikte yatmasanız bile gece çocuğunuz yanınıza gelerek yatakta dönüp sizi rahatsız edebilir, onu rahatsız etmeyeyim derken tüm aile sabah daha yorgun kalkabilirsiniz. Yorgunluk tahammül sınırımızı azaltan ve yine çocuğumuza olumsuz yansıyabilecek bir durumdur.

Çocukları kendi yataklarına alıştırmak

  1. Çocuğunuzdan ayrı yatmayı kabullenmek onları alıştırmanın ilk aşamasıdır.
  2. Ebeveynler yataklarına alıştırma konusunda kararlı ve tutarlı olabildiklerinde, çocuklar kendi başlarına yatma alışkanlığını kazanabilirler.
  3. Çocuğunuzun odasını yaşına       uygun, sevebileceği şekilde döşeyin. Mobilyasını ya da çarşafını ona şeçtirin. Odasında sevdiği bir tema olabilir ya da yatağı onun istediği yere koyabilirsiniz. Burada amaç odasını ve gerçekten orada vakit geçirmesini sever hale getirmektir.
  4. Uyku öncesi rutininiz olsun. Çocuğunuz her gece yatmadan önce yapılan özel şeyler olduğunu bilsin ve bunları yapmak için can atsın. Örneğin, odasının sevdiği bir köşesinde seçtiği bir kitabı ona okumak, sevdiği müzikle banyo yapmak, sevdiği bir şeyleri yiyip dişlerini fırçalamak, en sevdiği şarkıyı söylemek, dua etmek, günün en önemli olaylarını konuşmak ya da uykudan önce özel sarılma ve öpme zamanı olabilir.
  5. Uyumadan önce tuvalete gitmeye alıştırın. Tuvalete gitme ihtiyacı çocuğunuzun uyanmasına ve ona eşlik etmek için birine ihtiyaç duymasına neden olabilir.
  6. Çocuğunuzun yatağına uzanmayın ve uyuyakalmayın. Böyle bir durumda sizin kendisiyle uyuyacağını düşünebilir.
  7. Artık yatağında uyumasını gerektiren, onun hoşuna gidecek bir durum belirleyin. Doğum günü yakınsa, “artık 4 yaşına girdin, istediğin bir oyuncak seçip onunla uyuyabilirsin” ya da “senin için özel, büyük yatak aldık” gibi özendirici durumlar yaratın.
  8. Ağladığında geri adım atmayın. Eğer ağladığında geri adım atarsanız, istediğinin olacağını düşünür ve bu davranışı kazandırmanız her geçen gün daha da zorlaşır. Odaya onu öpmek, sarılmak için ya da ağladığında tekrar gelmeyeceğinizi söyleyin. Arkanızdan gelirse, sakince onu odasına geri götürün. Ağlamasının bir şey değiştirmeyeceğini anlamasını sağlayın.
  9. Ne kadar yorgun olursanız olun yatağınıza geldiğinde onu geri götürün. Kendi yatağında uyuma kuralını hatırlatın ve her seferinde çocuğunuzu kendi yatağına götürün.
  10. “Korktuğunu söyleyen çocuğunuzun korkularını dinleyin, anlayış gösterin, onu sakinleştirin. Odasında bir gece lambası açık bırakabilirsiniz. Eğer perdenin arkasında bir şey olduğundan korkuyorsa, bir şey olmadığını birlikte kontrol edin ama korkularından etkilenip, yanınıza gelmesine izin vermeyin.

 

 

Share.

About Author

Leave A Reply